Έκοψε τα μαλλιά της όχι από θρήνο
μα να μη θυμίζει σε τίποτα εκείνο το κορίτσι
που ανοήτα δόθηκε δίχως να δει τους όρους
μόνο αν υπέφερε θα θελες να υπάρχει
βαμπίρ να ρουφάς την ψυχή της
Κάθε τρίχα σκόρπισε στο δωμάτιο
σαν φτερά που δε θα ξαναπετάξουν
οι χιλιάδες στιγμές σκοτεινές ευχές της να σε ξαναγευόταν
μα το καταπολέμησε έχοντας μονάχα ανιδιοτελείς μεγάλες προσδοκίες
-αυτό κι αν φάντασε εχθρικό-
τα μάζεψε όλα με μια σκούπα για σκόνη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου