this is how the world ends,not with a bang but a whimper

Σα σήμερα,μάλλον σαν αύριο,

καθαρός ουρανός,σχεδόν ανοιξιάτικη ευφροσύνη.
Ηρεμία στο δρόμο,ένα ζευγάρι φιλιέται
κι ένα παιδί δείχνει τον αδέσποτο σκύλο
με το παραπονιάρικο βλέμμα
Ο γραβατωμένος εργάτης τεμαχίζει μηχανικά το κουλούρι του
τινάζοντας τα ψίχουλα απ'το πουκάμισο
καθώς μια ζητιάνα καθισμένη κάτω,δίπλα στο παγκάκι
γελάει και γλείφει το παγωτό που στάζει πάνω της

Τα χρώματα κάπως θαμπά απ'τον ήλιο
Γιατί τόσο λίγος κόσμος?
Σηκώνεις το βλέμμα και τα τεράστια κόκκινα γράμματα της σκονισμένης τζαμαρίας απέναντι
'ΠΩΛΕΙΤΑΙ'

Μέχρι να τελειώσεις το τσιγάρο, φωνές
η ζητιάνα πυροβόλησε το σκύλο και τον τρώει μπροστά σας με τα σαπισμένα της δόντια
Το ζευγάρι βαρέθηκε πια
και το παιδί με ένα πατίνι τρέχει στο άπειρο του άγνωστου για να σωθεί
Γιατί εκεί-στα πόδια της στάσης Ακαδημίας κι Ασκληπιού-
έχει ανοίξει μια τσιμεντένια μαύρη τρύπα στη γη και τους ρουφάει όλους
τινάζοντας στον αέρα μονάχα ροκανίδια απ'τις μπαγιάτικες ψυχές μας.

Μέσα απ'το νέφος βλέπεις τα ελικόπτερα της ασφάλειας να φτύνουν φλεγόμενες ρουκέτες
ξεγυμνώνοντας τα σκουλικιασμένα σωθικά της σκ/λαβωμένης μάνας γης.

Το Γουδή είναι πλέον ένα τεράστιο γκρι μανιτάρι

Κρατάς το χέρι σου μπροστά απ'το στόμα να μη μυρίζεις το μπαρούτι της σκέψης.
Κάτι ακούς.
Κάτι
κάτι
κάτι

'Καφές και νερό,δυο ευρώ-δικά σας δεν είναι?δύο ευρώ'
Α,ναι. Ένας καφές θα σου κάνει καλό.


συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,
συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,
συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,
συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,
συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,
συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,
συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση,συμπύκνωση κι αποσυμπύκνωση

this is how the world ends not with a bang but a whimper..