κάπου αλλού

Όπου κι αν στέκεσαι κάπου αλλού μια λέξη θέλει να βγει
Μισή εδώ κυλάς και απορείς που φτάνει
κρατιόσουν με τα νύχια μέχρι που αποδείχτηκες τρελή για αυτό τον κόσμο
φλερτάροντας με μια αποσύνδεση απ'την πραγματικότητα

στον καθρέφτη ένα ολὀγραμμα,
απροσδιόριστο σχήμα,
μπαίνεις μέσα και πιστεύεις τα πάντα

αφήνοντας πίσω μια μαραμένη σάρκα
σπίτι φυλακή μιας ψυχής
που συνεχίζει να υπάρχει πιο καθημερινή
γήινη αιμορραγούσα εαυτή

Κι έτσι η μισή ελεύθερη και η μισή με σώμα
θυμάσαι πλέον
πως γελούσες και το κορμί σου κήπος όπως ποτέ ξανά
πως θρηνούσες και το μωβ άβυσσος
όπως ποτέ πια

μες στον καθρέφτη ζωή θα κυλήσεις
με συμβατικά χαμόγελα
σχεδόν,
σχεδόν ευτυχισμένη

Μα μη λυπάσαι
-αν νιώθεις πια όσο ένα δάκρυ-
κάπου άλλου
σε μια όαση
σαν μια άλλη αλίκη
που μικραίνει και παίζει επικίνδυνα με τρελοκαπελάδες
ίσως αν είσαι τυχερή
θα σε βρω σε έναν ύπνο βαθύ
να κυλιστούμε ένα ολόκληρο στο δάσος

και σαν φτάσει το πρωί
τα μάτια θα ανοίξουμε με δώρο
το χαμόγελο της ψευδαίσθησης
μιας αληθινής ελευθερἰας