στέκομαι στο σκοτάδι και σε σκέφτομαι

Κάτω από έναν ανατέλλοντα ήλιο
τα δυο σου ζώα
σε σεντόνια πλανευτικά
στο μάταιο με συνέστησαν

Ξανά να ζω κάθε Ιούνη
ζεστό κι ανυπόφορο
περιμένοντας τις αυγές
και τη δροσιά σου στα χείλη μου
τη θυμησή σου να κοιμάσαι
κι εγώ να τρυγώ στα σιωπηλά
τον πιο ανιδιοτελή έρωτα.

Αυτόν της πρώτης ματιάς.