καλως το καλοκαιράκι

Με ξυπνητήρι μια ταχυκαρδία
στον ύπνο σου πάλι η γριά
'τώρα φάε,προλαβαίνεις,
μετά
μόνο μνήμες και πεθαμένα κύτταρα,
να μη μπορείς να κουνήσεις ένα πλην
η βέργα του χρόνου από πέρα ως πέρα
φυτεμένο σ' έχει εκεί που πάνω από δυο τέρμινα έμεινες.'

Πόση δύναμη να ξεριζώσεις τα πόδια σου
¿ή να μείνεις εδώ?
κι αν έχει καμμιά σημασία
φτωχέ διαβάτη ενός μαρμοτικού σημείου.

Ψήσ'τη σάρκα σου στον ήλιο
Σκάψ' τη,
μήπως ξυπνήσει αυτή η γη
μήπως φυτρώσει κάτι μέσα
μπας και χρώμα δεις