στέκομαι στο σκοτάδι και σε σκέφτομαι

Κάτω από έναν ανατέλλοντα ήλιο
τα δυο σου ζώα
σε σεντόνια πλανευτικά
στο μάταιο με συνέστησαν

Ξανά να ζω κάθε Ιούνη
ζεστό κι ανυπόφορο
περιμένοντας τις αυγές
και τη δροσιά σου στα χείλη μου
τη θυμησή σου να κοιμάσαι
κι εγώ να τρυγώ στα σιωπηλά
τον πιο ανιδιοτελή έρωτα.

Αυτόν της πρώτης ματιάς.

αγνωστογνωσία

Έλα να χλεύασουμε τις εθνικές ταυτότητες
να σπάσουμε κάθε σύνορο της φθαρτής ζωής μας
κάθε τεχνική έννοια αθανασίας
θρησκείες,χρήμα,εξουσία,έθνος
στον κάλαθο των αχρήστων μπροστά στην άβυσσο του μέλλοντος
χαρτιά παίζουμε να μη σκεφτόμαστε 
λες και έχουν αλλάξει οι άνθρωποι 
ή πως θα αλλάξουν ποτέ
λες και η ὐπαρξή μας δεν οφείλεται 
σε μια στατιστική (α)πιθανότητα 
του άπειρου σύμπαντος.

του σούρουπου των απεγνωσμένων ρομαντικών

Σε στεγνά χἐρια
ξεράθηκε η φτέρνα
Δεν πρόσεξες?
από στήλο σε στήλο
σε μια σειρά χωρίς τέλος ή αρχή
χωρίς να αλλάζει η προοπτική
ούτε αλλαγή να ανησυχεί τη σκέψη
ελεύθερη πηδούσες
χωνεύοντας το δρόμο,
πότε πότε μόνο
μαύρες πεταλούδες απ'τα μάτια σου
άβυσσοι που άδειαζαν αιώνες
και σαν τελεύαν
ξανά δρασκέλιζες από φως σε φως
και το μέλλον συνέβαινε
και οι πορτοκαλί ήλιοι
-τα βηματά σου-
χάνονταν στο βαθύ μπλε ενός αέναου σούρουπου

1η Μάη

Πιάνοντας την πρωτομαγιά
και κάνοντάς την για πάντα.
επόμενη στάση:
Αποποίηση ευθυνών
-και φτάσαμε ήδη-
Φτου ξελεφτερία